Η ιδέα της ανακαίνισης γεννήθηκε από τον συνδυασμό της τοποθεσίας, της υπάρχουσας αρχιτεκτονικής του κτιρίου και των αναγκών του πελάτη. Το έργο εκτυλίχθηκε μέσα σε έναν μακρόστενο όγκο, του οποίου η κύρια όψη «ανοίγεται» απρόσκοπτα προς τη θάλασσα. Ο ιδιαίτερος αυτός προσανατολισμός υπαγόρευσε και τη βασική αρχιτεκτονική στρατηγική: η θέα και η οπτική επαφή με το φυσικό τοπίο να διατηρηθούν ακέραιες σε όλο το βάθος του διαμερίσματος. Ο χώρος θυμίζει χωνί – μια γεωμετρία που εντείνει την αίσθηση πως κανείς βρίσκεται πάνω σε κατάστρωμα πλοίου. Αυτή η χωρική εμπειρία ενισχύθηκε με τη χρήση κινούμενων πάνελ, που επιτρέπουν την ευέλικτη διαμόρφωση του εσωτερικού, ανάλογα με τις ανάγκες χρήσης κάθε φορά, χωρίς να εμποδίζουν τη θέα.

Τα υλικά επιλέχθηκαν με γνώμονα τη σχέση του κτιρίου με το θαλάσσιο περιβάλλον. Όπως σε ένα σκάφος, χρησιμοποιήθηκε ειδική ξυλεία και ανοξείδωτα στοιχεία, ικανά να αντέξουν στη φθορά του αλμυρού αέρα. Παράλληλα, ενσωματώθηκαν πέτρα και μάρμαρο, υλικά που μεταφέρουν τη γείωση και τη φυσικότητα της παραλίας και των γύρω βουνών στο εσωτερικό.

Στρατηγικά τοποθετημένες επιφάνειες με καθρέπτες λειτουργούν σαν μέσα αντικατοπτρισμού του εξωτερικού τοπίου, μεταφέροντάς το στο εσωτερικό και δημιουργώντας μια συνεχή σύνδεση του επισκέπτη με τη φύση – ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο σημείο του διαμερίσματος.

Ο φωτισμός μελετήθηκε έτσι ώστε να αναδεικνύει τη γεωμετρία του χώρου και να υποστηρίζει διαφορετικά σενάρια χρήσης, μεταμορφώνοντας την ατμόσφαιρα αναλόγως της ώρας και της διάθεσης.